Wiersze

    Lucjusz Malfoy na codzień

Idzie Lucjusz do sklepu, cieszy się niezmiernie,
 "kupię sobie dzisiaj, do ogródka ciernie!". Uczesany, umyty, garnitur wyprasowany, nagle żul z biedrony woła do Lucjusza, jak można być tak nieokrzesanym, o rany! "Chyba mówisz o sobie, stary kłamczuchu!" Lucjusz nie daje za wygraną, i odchodzi. Żul z wrażenia cały się już poci. "Więc co dalej?" Pyta siebie Lucjusz, "Nie wiem, szalej!" Głos w głowie go męczy, Lucek łapie się poręczy. "Moja głowa, na brodę Merlina! Już mi zaczyna kapać ślina." Zawroty głowy miewa dość często, nie odznacza go męstwo, więc chciałby już wrócić do domku, i położyć się w łóżeczku, "Czy ja nie przesadzam deczku?". Wstał, wyprostował się i poszedł, a ból zniknął, za pięć minut w domu wszyscy chorzy, dzwoni Narcyza do Lucjusza, "Nie odbiera, i co teraz? Czekaj Draco, pójdę po detektywa specjalnego Y7.". "Po co taki, lepszy jest niejeden, poza tym, tata znika co niedzielę..." Mądrości Dracona, aż pęka głowa, o godzinie 0:00 wrócił Lucjusz i rodzinka znowu zdrowa.




      Severus Snape na codzień

Idzie sobie Snape, patrzy wprost na chmury, a tu nagle słychać jakieś pierdyknięcie z rury. A co, raczej kto z niej wyskoczył? To przecież oczywiste! Lupin, nawet się nie zamoczył, ubrania miał czyste.
Wystrzelił jak torpeda, aż bój się Boga, Z tej prędkości rozbolała Snapea głowa. "Sory, Sev. Nic ci się nie stało?" "Odwal się Lupin, ty wstrętna zakało!". A Lupina aż zatkało. "Severusie, jak możeszbył tak zły! Bo przysięgam, że o pełni wbiję w ciebie kły!". Po tym ostrzeżeniu, Snape nie miał już wyboru, poszedł więc na śliwki do starego boru. Ubrał stare jeansy, pogryzione przez Lupina, jeszcze z nich kapała ślina. Starą jak świat koszulkę po Hagridzie, który śmieje się jak Snape w niej idzie. Ubrał też kapelusz słomiany, i był gotowy na śliwko-branie. Potem się jednak rozmyślił i do domu wrócił pośpiesznie, nawet w życiu Snapea jest czasem tak śmiesznie. Jednak nie czasem, lecz codziennie, pamiętajcie dzieci, nie bądźcie takie lenie.